อังคาร. พ.ย. 12th, 2019
อาร์เธอร์ แอช นักเทนนิสผิวสีแชมป์แกรนด์สแลมคนแรก

ผู้ขอไม่รับคำยกย่อง “อาร์เธอร์ แอช” นักเทนนิสผิวสีแชมป์แกรนด์สแลมคนแรก..(ตอนแรก)

อาร์เธอร์ แอช นักเทนนิสผิวสีแชมป์แกรนด์สแลมคนแรก

ทัวร์นาเม้นต์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดรายการหนึ่งในการแข่งขันเทนนิสระดับโลก นี่คือรายการยูเอส โอเพ่น ที่รวบรวมเอานักเทนนิสที่ดีที่สุดมาชิงความเป็นหนึ่งในรายการที่ได้รับความนิยมไปทั่วโลก และสังเวียนที่ยอดฝีมือเหล่านี้ มีขับเทนนิสผิวสีที่ชื่อว่า อาร์เธอร์ แอช สเตเดี้ยม

การจะหลายเป็นประวัติศาสตร์ที่ถูกจารึกครั้งยิ่งใหญ่ของนักเทนนิสอเมริกันคนเชื้อสายแอฟริกันคนแรกที่เอาชนะยุคสมัยที่ยังมีการเยียดสีผิว อาร์เธอร์ แอช เจอกับอะไรบ้าง และสิ่งใดที่สร้างแรงจูงใจให้กับวงการแร็คเก็ตได้ถึงเพียงนี้? นี่คือเรื่องราวที่สุดยิ่งใหญ่ของการก้าวข้ามอุปสรรคแห่งยุค

อาร์เธอร์ แอช นักเทนนิสผิวสีแชมป์แกรนด์สแลมคนแรก

จงเล่นเทนนิสให้ประวัติศาสตร์จารึก

ในปีปี 1950 ณ สหรัฐอเมริกา คือประเทศที่ยังมีปัญหาการเหยียดสีผิวอย่างรุนแรง ชาวแอฟริกัน-อเมริกัน ถูกมองว่าเป็นคนที่อยู่ต่ำกว่าชั้นวรรณะของคนขาวคล้ายกลุ่มแรงงานทาส พวกเขาต้องยอมรับเงื่อนไขกฎเกณฑ์ที่ถูกสร้างขึ้นแบบไร้ข้อโต้เเย้ง

แม้กระทั่งม้านั่งในสวนสาธารณะก็มีการเขียนไว้อย่างชัดเจนว่าสำหรับคนขาวเท่านั้น การขึ้นรถโดยสารสาธารณะนั้นชาวแอฟริกัน-อเมริกันต้องลุกขึ้นหากมีคนขาวเข้ามานั่งก่อน การแบ่งแยกลุกลามไปถึงการใช้ห้องน้ำที่มีการแบ่งแยกสีผิวโดยเฉพาะ

นี่คือตัวอย่างของความยากลำบากในสมัยนั้นที่ อาร์เธอร์ แอช ในวัยเด็กต้องเจอ เขาเป็นลูกชายในครอบครัวแอฟริกัน-อเมริกัน ตามแบบฉบับยุคเมื่อสัก 60-70 ปีก่อน นั่นคือ “ยากจน”

แม่ของอาร์เธอร์เสียชีวิตจากโรคครรภ์เป็นพิษ ปล่อยให้เขาและน้องชายต้องอยู่กับพ่อที่เป็นช่างซ่อมบำรุงซึ่งเป็นลูกจ้างของสถานีตำรวจริชมอนด์ รัฐเวอร์จิเนีย

ชาวแอฟริกัน-อเมริกัน ในสมัยนั้นจึงไม่มีทางเลือกนัก เป็นเรื่องยากมากที่จะหลุดพ้นคำวิจารณ์และดูถูกได้ ต่อให้พวกเขามีความสามารถที่โดดเด่นระดับอัจฉริยะ ยกตัวอย่าง โดโรธี แดนดริดจ์ ศิลปินสาวที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพรสวรรค์รอบด้าน แต่กลับไปไม่ถึงดวงดาวเหมือนกับ มาริลีน มอนโร และ เอวา การ์ดเนอร์ ที่เป็นคนขาว เธอทำได้ดีที่สุดแค่เสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมเท่านั้น ก่อนจะค่อยๆหายไปจากวงการฮอลลีวู้ด

แม้จะยากจนแต่พ่อของเขาไม่ได้เลี้ยงลูกทิ้งๆขว้างๆ พ่อของอาร์เธอร์วางกฎระเบียบในครอบครัวเคร่งครัด ลูกของเขาต้องอ่านหนังสือให้มากๆ เรียนให้เก่งๆ และต้องมีความเป็นเลิศด้านกีฬา ซึ่งแน่นอนว่าทั้ง 3 สิ่งที่เน้นย้ำคือสิ่งที่จะติดตัวลูกๆของเขาไปจนวันตาย มันคือการลงทุนที่ต้องยอมให้ลูกต้องร้องไห้จากการดุด่าว่ากล่าวและบังคับในวัยเด็กบ้าง

ด้วยเหตุนี้จึงให้หันมาเล่นเทนนิสตั้งแต่เจ็ดขวบ แม้ไม้เทนนิสจะใหญ่กว่าตัวลูกชาย แต่อย่างน้อยๆมันก็เป็นกีฬาที่ไม่ต้องกระทบกระทั่งกันมากนัก…

อาร์เธอร์อ่านหนังสือหนัก และกีฬาคือช่วงเวลาที่ทำให้เขาได้ผ่อนคลายบ้าง เขามีเพื่อนที่โรงเรียนที่รวมตัวกันมาเล่นอเมริกันฟุตบอลกีฬายอดฮิตของชาวแอฟริกัน-อเมริกัน ที่สวนสาธารณะบรู้กฟิลด์ อย่างไรก็ตาม แม้จะอยากเล่นด้วยแค่ไหน แต่ก็ไม่มีสิทธิ์ทำได้ พ่อของเขากำชับเด็ดขาดว่า “ห้ามเล่นอเมริกันฟุตบอล” เพราะตอนเด็กๆเขาตัวเล็กและผอมกระหร่อง เพื่อนๆมักเรียกเขาว่า “สกินนี่” (ไอ้แห้ง) และ “เดอะ โบนส์” (ไอ้กระดูกเดินได้) หากปล่อยไปเล่นกีฬาที่ใช้แรงกระแทกใส่กัน เกรงว่าอนาคตของลูกชายจะเสียไปเปล่าๆ

อาร์เธอร์ แอช นักเทนนิสผิวสีแชมป์แกรนด์สแลมคนแรก

โชคดีมากที่พ่อของเขาเป็นพนักงานจ้างของสวนสาธารณะบรู้กฟิลด์ จึงทำให้สามารถใช้สนามเทนนิสฟรีแบบไม่เสียเงินได้ การฝึกเองแบบงูๆปลาๆ ทำให้อาร์เธอร์มีเทคนิคติดตัวบ้างนิดหน่อย ทว่าจุดเปลี่ยนที่แท้จริงคือการได้เรียนรู้กับ “ก็อดฟาเธอร์” แห่งวงการเทนนิสผิวสีอย่าง วอลเตอร์ จอห์นสัน ชายแอฟริกัน-อเมริกันผู้ที่เรียนจบระดับด็อกเตอร์ และเก่งกาจด้านกีฬา ซึ่งพ่อของอาร์เธอร์ ยอมเสียเงินราวสัปดาห์ละ 4 ดอลลาร์เพื่อเป็นค่าเล่าเรียน และเข้าแคมป์เทนนิสเพื่อเด็กผิวสี

ที่แคมป์แห่งนี้ อาร์เธอร์ไม่ได้แค่ซึมซับเอาทักษะด้านเทนนิสจาก ดร.วอลเตอร์ เท่านั้น เขายังได้ซึมซับการใช้ชีวิตของตำนานคนเชื้อสายแอฟริกันที่ทำให้โลกยอมรับ เขารู้ดีว่าเส้นทางที่ตัวเองเลือกนั้นไม่ง่าย แต่การได้เห็น ดร.วอลเตอร์ ที่มีฉายาตอนเล่นกีฬาว่า “ไอ้ลมกรด” ด้วยตาตัวเองทุกวันทำให้เขาได้ข้อคิดบางอย่าง

ทักษะที่นำติดตัวมาถูก ดร.วอลเตอร์ เหลาให้เฉียบคมขึ้น อาร์เธอร์โดนสั่งให้วิ่งให้เร็ว และจงอย่าอยู่ห่างจากจุดที่ลูกเทนนิสตกเกิน 2 นิ้ว และที่สำคัญคือ “จงอย่าเถียงกรรมการ” เพราะมันเลี่ยงไม่ได้เลยที่จะเกิดการตัดสินที่ไม่เป็นธรรมเกิดขึ้น

“จงเริ่มจากจุดที่คุณอยู่ ใช้ในสิ่งที่คุณมี และทำในสิ่งที่คุณสามารถทำได้” นี่คือสิ่งที่เขาได้รับจากแคมป์ที่ถูกสร้างด้วยคนที่ยิ่งใหญ่ กำลังจะส่งต่อปณิธานให้อนาคตใหม่เจิดจรัสขึ้นมาอีกด้วย ทุกอย่างที่ได้เรียนรู้กำลังกลั่นเป็นคุณภาพในการเล่นเทนนิสที่เก่งกาจขึ้นของ อาร์เธอร์ แอช และยังทำให้เขาเป็นคนที่มีความแข็งแกร่งภายในจิตใจอย่างไม่น่าเชื่อ

ผู้ขอไม่รับคำยกย่อง “อาร์เธอร์ แอช” นักเทนนิสผิวสีแชมป์แกรนด์สแลมคนแรก..(ตอน2)

ที่มา: sanook.com

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

Magazine 7 Author

Magazine 7 Author Subtitle

Magazine 7

Minimal Mag: Minimalist Magazine Theme